• Dina Vierendeel

Het cadeautje

Ik mocht vroeger heel vaak samenwerken met een warm en inspirerend persoon! Iemand met het hart op de juiste plaats die er in slaagde om van (nagenoeg) elke dag een feest te maken. Ze is huishoudhulp, strijkplankpsychologe en een verbinder pur sang die ook nog eens potentiële chef is van een driesterrenrestaurant. Daarnaast slaagt ze erin om van de eenvoudigste activiteiten het grootste feest te maken. Vorige week sprak ik nog eens af met die collega van toen. We haalden met pretoogjes de herinneringen op aan onze samenwerking. Eén van de leukste was onze gedeelde ‘zonnebloemenherinnering’.

De zonnebloemenherinnering? Ja, inderdaad… waar beginnen we? Er was eens een enthousiaste stijkplankpsychologe, die zonnebloemen prachtig vond. Maar ze had geen idee hoe die gekweekt moesten worden… er was ook een ‘wijsneus-begeleider’ die in geuren en kleuren probeerde uit te leggen dat het eigenlijk helemaal niet moeilijk is om zonnebloemen te kweken… dat het vooral belangrijk is om heel veel zon, water, liefde en compost aan die zonnebloem te geven.… blijkt nu dat die enthousiaste huishoudhulp geen groene vingers had en eigenlijk stiekem geen idee had wat goede compost was.

Dat viel makkelijk op te lossen volgens de ‘wijsneus-begeleider’! Hij smeedde samen met één van de bewoonsters een stiekem plannetje: ze zouden een prachtig cadeautje maken: ze zochten een mooie bloempot uit, vulden die tot aan de rand met heerlijk smeuïge compost, en verrijkten die compost met nog wat extra vettige ‘pieren’ en klein (on)gedierte! Dit cadeautje werkten ze af met een mooie grote rode strik en zetten die stiekem klaar voor later op die dag. De bewoonster slaagde erin om alles geheim te houden, maar toen ze samen met de potentiële driesterrenchef boodschappen ging doen, kon ze niet meer verbergen dat er iets op til was: zowel onderweg, in de winkel als op terugweg zat ze met pretoogjes te gniffelen en te giechelen… hoe dichter bij huis, hoe luider het lachen werd… want ze wist dat er na de boodschappen een vrij glibberig cadeau ging gegeven worden.

Ik weet nog steeds niet zeker of die compost toen ook werkelijk goed ontvangen werd… en ik weet ook niet of ze wel naar huis werd meegenomen… maar ik weet wel dat er later die zomer fantastische zonnebloemen tevoorschijn kwamen in de tuin van de bewoners!



0 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven

Af en toe is het voor mij nodig om genoeg te rusten en nagenoeg ‘niets’ te doen. Toegegeven, hoewel dit nodig is en me veel deugd doet is het niet altijd mijn sterkste kant om dit toe te laten.Maar… b

Houd je in tussentijd uit alle macht vast aan de volgende regel: geef niet op bij tegenslag, vertrouw niet op voorspoed, en wees je er altijd terdege van bewust dat geluk de gewoonte heeft zich te ged

En dan is het plots oktober en heb ik maandenlang niets meer gedeeld of geschreven via ‘Op’t gevoel’. Het leven nam even in sneltempo over, waardoor het schrijven op de achtergrond verdween. Maar aang